Kościół farny pw. Najświętszej Maryi Panny, zwany popularnie Mariackim, powstał jeszcze przed lokacją miasta w 1257 roku, o czym świadczy jego ukośne położenie w stosunku do siatki ulic i rynku. Owa romańska świątynia, wzniesiona z bloków kamiennych, trójnawowa i dwuwiekowa, prawdopodobnie została znacznie uszkodzona podczas trzech kolejnych najazdów tatarskich. Wieże kościoła Mariackiego budzą zainteresowanie turystów nie tylko piękną dekoracją, lecz także z powodu znacznej różnicy ich wysokości. Warto wspomnieć, że wyższa wieża, zwana Hejnalicą, od początku była wyłączną własnością miasta - siedzibą strażnika miejskiego ostrzegającego mieszczan o ogniu i zbliżającym się wrogiem. W XV wieku nawy boczne kościoła otoczono wieńcem kaplic wzniesionych z funduszy mieszczan, a oddanych pod opiekę cechom i bractwom religijnym. Ukoronowaniem zmian dokonanych w czasach średniowiecza było stworzenie przez Wita Stwosza ołtarza głównego, któremu nigdy, żaden inny w Polsce nie dorównał. Oprócz niego należy także wyróżnić gotycki kamienny krucyfiks, manierystyczne cyborium, w prezbiterium zaś stalle z misternie rzeźbionymi barokowymi zapleckami, nagrobki patrycjuszów oraz wspaniałe witraże.